خليك حنين عليها

أنا مش هاسامح نفسى لو هاجنى عليك

كل نظرة وهى معايا كانت تنده عليك

خليك حنين عليها... وخدها من إيديها

وريها إيه الحياة... اللى بتحلم بيها

أنا ياما حلمت بيها وكنت ظالم ف عينيها

وعمرى ما كنت أتمنى أجرح فيك أو فيها

لو كنت أعرف م الأول إنى أنا مش ليها

ولاكنت منيت نفسى ولا إشتريت فيها

أتناقش معاك

غلبتنى وياك...وتعبت قلبى معاك

قربت أحرم تانى...أتناقش معاك

دايماً عايزنى معاك...أوافقك وأمشى وراك

ولو فى مرة خالفتك...تقلبها زعلة معاك

هو إنت يا تعذبنى... يا تمشى وتسيبنى...مفيش حل وسط

دى حاجة بتعصبنى...لما أناقشك إنى ...دايماً عندى الغلط

خلى بالك صبرى أوشك ع النفاد

خلى قلبك يفهم ويبطل عناد

أى حاجة إنسانية ليها أكتر من وسط

وأما باشرح وجهة نظرى مش باقول إنك غلط



يا بختك بقلبك

يا بختك بقلبك بتقدر عليه....بينسيك حبايبك ده قلبك ده إيه

وتملى بيطاوعك ومفيش مرة لاوعك...وأنا قلبى تاعبنى ومش باقدر عليه

يا بختك بقلبك ده قلبك ده إيه

لاعمرك بتسهر ليل زى الحبايب...ولا جيتنا فى مرة مشتاق والقلب دايب

وزايد فى دلالك وإحنا مش فى بالك... ورميت قلبى فى هواك ومش سائل عليه

يابختك بقلبك ده قلبك ده إيه

تعالى حبيبى شوف اللى جرالى...فى بعدك ياغالى ولا إنت دارى

وسايق فى دلالك ولاإحنا فى بالك... ورميت قلبى فى هواك ومش سائل عليه

يابختك بقلبك ده قلبك ده إيه

عارفة ليه

عارفة ليه عمرى فداكى... عارفة ليه حياتى معاكى

عارفة ليه بحس إنى عايش باتنفس هواكى

خليكى معايا وهأقولك ليه

وقفتك جنبى طلعتنى لفوق

وخلتينى وأنا بعيد عنك مش بأبطل شوق

ورغم إنى عرفت قبلك... إلا إنك

عرفتينى إنه كان وهم...وكان لازم أفوق

عرفتى ليه

ده غير وأنا معاكى عددنا زاد اتنين

وكبرونا ونوروا حياتنا وملوا علينا البيت



مش عايزة كلام

مش عايزة كلام إنى بحبك... مش عايز أنام إلا فى حضنك

خلى الأيام تبقى هنية... إنتى عندى أغلى هدية

وكفاية حرام طوِلنا البعد... تعالالى بلاش نبعد عن بعض

مش تانى هاقول دبت ف حبك...ولا واحنا بعيد مشتاق ليكى
مانتى عارفة انا حاسس ايه... مانتى متابعة انا عامل ايه
وكفاية حرام طولنا البعد...ارجعلى قوام سيبك م البعد